De 16-typen persoonlijkheidstest is onzin, maar wordt nog steeds professioneel gebruikt.

Per jaar doen meer dan twee miljoen mensen de Myers-Briggs-persoonlijkheidstest, het bedrijf achter de test verdient er jaarlijks twintig miljoen dollar mee.

Het enige probleem? De test is compleet onbetrouwbaar. Toch worden de resultaten veelvuldig gebruikt in de zakelijke wereld. Met welke mensen kan ik het beste overweg? Wat zijn mijn doelen? Wetenschappelijk gezien is dit advies vergelijkbaar met dat van een horoscoop.

De Myers-Briggs-persoonlijkheidstest deelt mensen op basis van 93 vragen in bij een van zestien categorieën. Die categorieën komen voort uit een tweedelig onderscheid in vier ‘kernwaarden’: extraversion tegenover introversion, sensing tegenover intuition, thinking tegenover feeling en judging tegenover perceiving. Aan het einde van de vragenlijst met vragen als ‘You tend to sympthasize with other people’ – die je overigens alleen met ‘ja’ of ‘nee’ kunt beantwoorden – eindig je met bijvoorbeeld de uitkomst ESTP (Extraversion, Sensing, Thinking en Perceiving) en een uitgebreide beschrijving van jou als persoon.

Die beschrijving is echter nergens op gebaseerd. De basis van deze zestien persoonlijkheidstypen stamt uit 1921, toen de beroemde en destijds invloedrijke psycholoog Carl Jung het boek Psychological Types publiceerde. In dit boek beschrijft hij een aantal interessante, maar niet onderbouwde theorieën over de werking van het brein. Jungs principes zijn in 1942 overgenomen en omgevormd tot de bewuste persoonlijkheidstest door Katherine Briggs en haar dochter Isabel Briggs Myers, een Amerikaans duo dat geen enkele formele training in psychologie had gevolgd. Aan de categorieën gaven ze aantrekkelijke namen als the Executive, the Caregiver, the Scientist en the Idealist.

Over de jaren heen is de test ongelooflijk populair geworden, ondanks dat vrijwel de gehele psychologische wetenschapswereld de test afschrijft als onbetrouwbaar. Er is veel kritiek op onder andere de gelimiteerde antwoordmogelijkheden, waar zelfs Jung toegeeft dat zo’n scherp onderscheid tussen mensen in de praktijk niet standhoudt: ‘There is no such thing as a pure extravert or a pure introvert. Such a man would be in the lunatic asylum.’  Zelfs data van de test zelf laat vaak zien dat mensen ergens in het midden zitten van de vier kernwaarden, maar worden door het algoritme naar een van de twee uitersten geslingerd. Behalve het probleem van de uitersten is de test behoorlijk inconsistent. Meer dan vijftig procent van de deelnemers aan de test verkrijgen bij het opnieuw invullen van de vragenlijst een ander resultaat dan de eerste keer.

Toch verdient het bedrijf dat de test uitgeeft elk jaar zo’n twintig miljoen dollar. Zo vragen ze tussen de vijftien en veertig dollar per persoon die de test wil doen, en 1.700 dollar aan elke persoon die een gecertificeerde tester wil worden. Zoveel geld voor een onbewezen test; hoe kant dat? Triest maar waar: zodra je de titel van een gecertificeerde tester hebt, kun je jezelf als career coach verkopen om bij een van de duizenden bedrijven te werken die gebruik maken van de test om hun werknemers op de ‘juiste’ plekken neer te zetten. Mensen die op deze manier een gecertificeerde tester zijn geworden zouden gek zijn om de test af te doen als onbetrouwbaar. Op deze manier blijft de Myers-Briggs test in gebruik.

Behalve dat geeft de test iedere deelnemer een goed gevoel. Geen enkele omschrijving van de persoonlijkheden of kernwaarden is negatief. Zo zou de test een psychopaat omschrijven als ‘actiegeoriënteerd’, ‘analytisch’, ‘onafhankelijk’ en ‘gereserveerd’.

Ben je toch nieuwsgierig naar de test – je kan hem hier doen. Bedenk je wel dat de uitslag net zoveel over je persoonlijkheid zegt als de doorsnee horoscoop. Gewoon doen omdat het leuk is dus (toegegeven, wij hebben het ook ingevuld).

Dit artikel is vrijelijk vertaald naar het Nederlands vanuit het volgende artikel van vox.com.